"Αναπόφευκτη ευθεία"

Μετωπικές
οι πιο αιματηρές·
όχι από σύγκρουση
αλλά από ακρίβεια.

Τα διανύσματα της ταχύτητας

σημαδεύουν την καρδιά.

Στην ίδια ευθεία

η μάζα του εγκεφάλου.

Και η κρούση

παριστάνει το αναπόφευκτο.

Η ορμή παραμορφώνει τα «πρέπει»,

η ενέργεια απελευθερώνει δικαιολογίες,

κι η επαφή — πάντα η επαφή —

διαστρεβλώνει την αλήθεια.

Κι όλα αυτά

για ένα τίποτα.

Ένα ρεύμα ασήμαντο αντικειμενικά,

μα ικανό να παρασύρει

ό,τι προσποιήθηκε σταθερό.

Παίρνει τα πάντα και τα σηκώνει,

τα κάνει δυναμικά απελπισμένα,

τα στροβιλίζει

και τα ρίχνει στη γη

μέχρι να λιώσουν από εξήγηση.

Φυσικές, αντίρροπες δυνάμεις

οι σχέσεις μας

με τους άλλους —

μα κυρίως

με το εγώ μας.

Αυτό το Ε Γ Ω,

που μας καταδιώκει

σαν νίκη.

Και θα το πολεμάμε

μέχρι την τελική του πτώση.

Κ.Πέτρου- 24/02/2026
© Κατερίνα Ε.Πέτρου 

Γιατί είναι οι δεσμοί  αδιάσπαστοι
μέχρι "του ισχυρού"την νίκη,
στου ορθολογισμού την τάξη.

Και δεν πάει να αναστήθηκε ο Λάζαρος,
όταν στην καρδιά χτίζεις τείχη του εγω με πύργους τα πιστεύω,
Ανάσταση δεν θα δεις στους αιώνες.

Και όταν μετά από χρόνια εξιστορούσανε τα πράγματα....,
η μια αλλού ερέμβαζε και η άλλη γλώσσα είχε και μιλούσε.

Και ζήσαν αυτοί καλά.... και εμείς μακρύτερα..

THE END

Κ.Πέτρου- 27/02/2019
© Κατερίνα Ε.Πέτρου - Παπαχριστοπούλου

Τροχοδρομούμε...οι αμετανόητοι

Τροχοδρομούμε ένας - ένας και απογειωνόμαστε. 

Κλείνουν οι πόρτες πίσω μας, και αφήνουμε τα γήινα βαρίδια μας.

Αυτός ο κόσμος, που πλάστηκε παράδεισος, 

έγινε από τον υπέρμετρο εγωισμό μας, μια σκέτη κόλαση.

Παντού καπνοί και αποκαΐδια.

Δίπλα και κοντά μας, αίμα και θάνατος.

Και όσοι νομίζουν ότι χτίζουνε αλώβητα κάστρα αναψυχής, 

γελάστηκαν πολύ, φωτιά είναι και θα κάψει. 

Θέρετρα φέρετρα, ζωντανών νεκρών ψυχών.

Μέχρι να καθαρίσει η λέρα και η βρώμα, 

μέχρι να πάψουν τα άνομα στόματα, να ψέλνουν χερουβικά. 

Μέχρι την πλήρη αποκατάσταση, 

που δεν αργεί, κοντοζυγώνει .

Και εμείς οι αμετανόητοι, έχουμε ακόμα μια τελευταία ευκαιρία.

Κ.Πέτρου- 27/02/2018
© Κατερίνα Ε.Πέτρου - Παπαχριστοπούλου

Εργο : Βασίλι Καντίνσκι

Τι ήρθαμε να κάνουμε τελικά εδώ ;

Τα κύματα της ζωής λειαίνουν τις άγριες πέτρες,

τις κάνουν απαλά βότσαλα,

που ζωγραφίζουμε πάνω τους σχήματα και εικόνες. 

Και εκεί στην ακροθαλασσιά, γίνονται όλα όμορφα και λαμπερά.

Γιατί η διαδρομή αυτή τούτον τον σκοπό επιτελεί,

να κόψει τις γωνίες, την τραχιά μας όψη, την αιχμηρή μας γλώσσα,

σκέψη και συμπεριφορές.

Να μας κάνει απαλούς, ήρεμους, αγαπητικούς προς όλους και σε όλα.

Να μας κάνει αγγελικά πλασμένους,

και από ξεπεσμένους πρίγκιπες και πριγκίπισες,

άρχοντες της πλάσης τούτης.

Βότσαλα, γυαλιστερά και απαλά σαν χάδι,

Αμήν!

Κ.Πέτρου- 18/10/2017
© Κατερίνα Ε.Πέτρου - Παπαχριστοπούλου

Όμορφη ευωδία που όλα τα αλλάζει

Ψάχνουμε την ευωδία και τον κρυμμένο θησαυρό στην σχέση μας, αφήνοντας τα δάκρυα να ξεπλύνουν την ντροπή για τον πόνο της αποτυχίας μας.

Η ανάσταση έρχεται είναι μπροστά μας, τα κοκαλωμένα λείψανα θα πάρουν πνοή και κίνηση ζωής.

Η άνοιξη στην φύση μας, θα στολίσει με ανθούς και αρώματα τα πετρωμένα μας χαμόγελα και όλα θα γίνουν ξανά όμορφα, άφθαρτα, εξαίσια.

Κ.Πέτρου- 03/04/2017
© Κατερίνα Ε.Πέτρου - Παπαχριστοπούλου

Στο Φως Του

Μόνον στο Φως Του,

διαβάζεις την αλήθεια

σβήνεις τον πόνο

ξεπλένεις την λάσπη.

Εκεί που αναπαύεται η αλήθεια,

η ηρεμία και η απέραντη αγάπη,

εκεί το βήμα σου

εκεί η καρδιά σου.

Γιατί εσυ γεννήθηκες γιαυτό το μεγαλείο,

ελεύθερος, ωραίος!

Μην και αφήσεις το πλάνο δίχτυ

να σου κόψει την τροχιά.

Κ.Πέτρου- 18/10/2016

© Κατερίνα Ε.Πέτρου - Παπαχριστοπούλου

Θάλασσας αγέρι

Αυτό το αγέρι το θαλασσινό, πόσες ανάσες δίνει.

Γεμίζει με ασκούς ζωής το σώμα,
το πνεύμα καθαρίζει.

Το όραμα για νέους δρόμους ατενίζει,
προσδοκώντας ταξίδια μακρινά σε τόπους παραδείσου.

Αγέρι, φύσα απαλά, χτένισε τα μαλλιά μου,
φούσκωσε τα φουστάνια μου
και άνοιξε τα πανιά μου.

Κ.Πέτρου- 05/07/2016

© Κατερίνα Ε.Πέτρου - Παπαχριστοπούλου

Γλυπτό: A Way to Blue (Kazuhiko Tanaka)